Singapore Chronicles: Sa Himpapawid

Namiss niyo ba ako?.. hehehe pamatay ipis lang ang tanong di ba.. wagas kung makamiss... pero anyways namiss ko talaga kayong lahat.. dalawang buwan ding nakatigang ang blog ko dahil naman po panirang trip tong bakasyon sa Singapore lang naman ang pinagkakaabalahan ng inyong lingkod... at kahit 12 days lang iyon eh di ko maexpress ang paghanga sa bansang mas maliit nga pero siksik liglig at umaapaw naman sa kagandahan.

Dear ate charo, marami po akong experience na di ko po makakalimutan.. lalo na po ang unang beses na pagsakay sa eroplano.. at charo ngayon ko lang po nakita ang sariling di ko akalaing magagawa ko po.. nahihiya po akong sabihin charo.. na grabe ang ingay ko pala sa airplane hahaha... tado first time ko yun pero perfect walang nausea, wala ring pressure sa tenga kaya perfect na perfect... pero yun nga po ang ingay ko po.. parang umabot hanggang buntot ng airplane ang kaingayan ko at mas malakas pa raw sa motor ng eroplano ang boses kasi the energy kahit ang flight namin maagang-maaga pero woh.. siguro dahil gumising lang ang katawang bukid ko.. meaning naignorante lang ako sa feeling na nakasakay ako sa eroplano... at di lang yan ate charo kasi hanggang sa pangalawang airplane na higit 3 oras papuntang Singapore eh alive pa rin me... walang patutyadang bully ng bully sa magaling kong best friend dahil siya itong halos taon-taon nang nag-aairplane at labas-masok lang sa Singapore eh siya pa itong tinamaan ng airpressure sa tenga.. hahaha parang di sanay.. buti pa mi nangangarap pa nga lang pero boyscout kasi nagpapractice na sa mga basic gawin upang di magkapressure yung tenga.. hahah parang tanga lang po akong nagpapractice niyan sa bahay... hahaha...

At siguro di lang sa akin nangyare yun pero buo ko pong ipinagmamalaki ate charo na first time ko ring makasakay ng dalawang eroplano sa isang araw... yes i know right... nobody cares pero yes i care.. hahaha... achievement unlock yun... at kahit di man nakatungtung pero sa isip ko lang ha.. limang bansa din yung napuntahan ko sa isang araw kasi bale mula Pilipinas nakapasok yung airplane namin sa area of responsibility ng Indonesia, Brunei, at Malaysia hanggang nakapasok ng Singapore so ilan na yun di ba lima.. hahaha.. ang tanga ko lang...

Ngayon ko lang din nafelt na hate ko na pala ang kaulapan charo... ang hirap maexplain kasi tuwing daran kami sa isang kumpol ng ulap eh parang dumaan din kami sa malubak na kalsada. Pero in fairness charo naeenjoy ko yung parang mahuhulog kami tas may parang titili kasi di niya matake.. hahaha iwas lang kasi sa kape maam ang nerbyos niyo...

Nagmamahal ang suwail,